554

چه روزای سختی رو از سر گذروندیم، نیاز دارم تا مدت ها همه چیز سر جای خودش باشه. 554...

راستش ما تصویر درستی نداشتیم از اون چه که قراره تجربه کنیم، حضور نداشتن بابام به اندازه کافی سخت و دردناک و دردناک بود اما کسی به ما نگفته بود آدم های این خانواده بعد از مرگ بابام دیگه اصلا شبیه آدم هایی که بودن، نمی شن. و چیزی که ما تجربه کردیم این بود که توی این یک سال و نیم، مامان چهار بار بیمارستان بستری شد و ما توی همه ی شادی ها و غم ها، اندوه داشتیم.

554...

از هر کسی یه چندتا کلمه توی ذهن آدم می مونه که از روی اونا می تونه بعدها شکل حرف زدن آدما رو به خاطر بیاره. از تو «شدیداً» توی ذهنم مونده، می تونم باهاش صدات رو به یاد بیارم.

554...

یادم باشه که یه بار از اعجاز صداها بنویسم. از اون لحظه ای که قرصهات توی جیبت تکون خورد و از صدای به هم خوردن اونها یک تصویر قشنگ یادم اومد از دستای بابام وقتی با محتویات جیب پیرهنش بازی می کرد و من اصلا چه می دونستم که این صدا یه روزی قراره لحظه ای از گذشته رو به یادم بیاره.

554...

امروز یاد یه چیز خیلی خیلی ساده افتادم و دلم براش فشرده شد. قرارمون دوشنبه ها خونهی مامان بود، بدو بدو همه مون از سر کار میومدیم اونجا، یکی مون سر راه قسمت جدید شهرزاد می خرید و چهارتا خواهر با هم می نشستیم شهرزاد می دیدیم و چایی می خوردیم و حرف می زدیم و چه اوقات روشن و شیرینی از زندگی بود.

554...